School als gemeenschap

De school als veilige haven, de leerkracht als rots in de branding.

Maar ook: De school als levendige jaarmarkt met de leerkracht als boeiende tovenaar.

En ook: De school als sociale leerplaats, voor kinderen, leerkrachten en ouders.

Vroeger was een school een plek, waar je als kind heen ging om te leren – van de meester of de juf, die het beter wist dan jij. Tegenwoordig kijken we met een andere blik naar kinderen en de kinderlijke ontwikkeling. Maar ondanks allerlei vernieuwende ideeën binnen het onderwijs, blijven scholen vaak een levenswereld op zich, ergens toch gescheiden van het overige leven van het kind.

Op Auryn streven we ernaar om de ‘wereld van de school’ en de ‘wereld van de familie’ op een natuurlijke en gezonde manier te verbinden. Immers houden ouders en leerkrachten zich met dezelfde taak bezig: het begeleiden en opvoeden van het kind. Dat beiden daarbij vanuit verschillende perspectieven kijken en vanuit verschillende rollen handelen, moeten we als verrijking herkennen en ons voordeel ermee doen – het voordeel voor de kinderen.

De kennis over elkaars denkbeelden is daarbij van essentieel belang. Hoe doet de leerkracht dit op school? En waarom? Wat voor een opvoedingsstijl wordt thuis gehanteerd en wat voor ideeën over het kind gaan hierachter schuil? Uiteraard betekent dit niet dat op school alles zo is zoals thuis of andersom. Juist niet. Maar als ‘gezamenlijke opvoeders’ is het belangrijk om hierover inzichten te verkrijgen, dit maakt het mogelijk om kinderen als geheel waar te kunnen nemen.

Ouders kennen hun kinderen als geen ander. Deze verbondenheid leidt vaak tot diepgaande inzichten, die wederom een steun kunnen zijn voor de leerkracht bij zijn onderwijstaak. Tegelijkertijd zijn er ook de bekende blinde vlekken, die inherent zijn aan het ouderschap. Daarom is het juist zo fijn dat de leerkracht met iets meer afstand en een beroepsmatige blik naar de ontwikkelingen kan kijken en ouders op een respectvolle manier kan spiegelen.

Daarvoor is wederzijds vertrouwen nodig. En daarvoor moeten we een relatie aangaan met elkaar.
Relaties hebben tijd nodig om te groeien en moeten verzorgd worden. Bij Auryn hebben we daar een aantal ideeën over, mede geïnspireerd door de samenwerking met de initiatiefnemers van De Ondernemende School. Op moment komen we wekelijks samen om een concept erover uit te werken, wat nodig is om het sociale leven op school goed te verzorgen. Binnenkort kunt u hier meer over vinden.
Wat we nu al kunnen formuleren is:

  • We gaan een bindende relatie met elkaar aan, ten bate van de kinderen, de ouders en de leerkrachten. Daarbij horen duidelijke afspraken en rolverdelingen.
  • We hebben het verzorgen van een heldere communicatie hoog in het vaandel staan. We weten dat duidelijkheid veel ‘gedoe’ en ontevredenheid (bij ouders of school) kan voorkomen. Dus hierin handelen we zorgvuldig.
  • We willen de vaardigheden en capaciteiten van iedereen serieus nemen en hopen dat ouders deze ter beschikking willen stellen. Daarbij onderzoeken we altijd hoe we het individuele initiatief ten goede kunnen laten komen aan de gemeenschap als geheel.
  • We vragen ouders nadrukkelijk om bij ouderavonden aanwezig te zijn, liefst met beide ouders. We zien de ouderavonden niet als een vrijblijvend avondje, waarin de ouders komen consumeren wat de leerkracht presenteert, maar als een belangrijk ontmoetingsmoment en waardevolle uitwisselmogelijkheid m.b.t. het project ‘opvoeden’. Meer een werkoverleg dus 🙂
  • Wij willen constant door het jaar heen scholingen en voordrachten (laten) verzorgen, die in ruime zin meer inzicht geven in gebieden als antroposofie, opvoeding en sociale verhoudingen. Vooral dit laatste zal in het licht van de visie over de sociale driegeleding nog een bijzondere plek op onze webpagina krijgen. Immers, de sociale driegeleding is de bakermat van de vrijeschool beweging.
  • Het contact tussen ouders en medewerkers van de school willen we laagdrempelig vormgeven en stimuleren door activiteiten zoals bijvoorbeeld een regelmatig plaatsvindend oudercafé, werkgroepen en huisbezoeken.

We hopen een gemeenschap te kunnen bouwen waar iedereen gezien wordt, ertoe doet en ‘zijn ei kwijt kan’ op de manier die bij hem past.